Home » Verhalen » Astrale reizen

Astrale reizen

HET PLANTJE

Als kind was ik erg geboeid door biologie en alles wat bloeit, groeit en vliegt vond ik boeiend. Het was zomer en ik was rond 18 jaar. Op een zaterdag zat ik lekker in de tuin in het zonnetje en alles stond in volle bloei. Ik liet mijn gedachten gaan en vroeg mij af, hoe het  nou binnen eruit zag in een plant en hoe een plant water tot zich nam en ziek kon worden. Deze dag bleef bij een vraag. De volgende morgen zat ik weer in de tuin. Het was laat in de ochtend en toen gebeurde iets moois. Ik stond op vanuit mijn stoel en liep zonder er bij na te denken naar een plantje toe en ik ging zitten op de grond voor het plantje. Toen ik eenmaal zat zei mijn gids: ‘heb alle vertrouwen in mijn en ik zal zorgen dat je weer veilig terug komt. Omdat ik last heb van claustrofobie durfde ik mij niet zo goed te geven. En weer sprak mijn gids: ‘wees gerust en heb vertrouwen, geef je over’. Ik gaf mij over en ze namen mij mee in de kern van de plant. Het enige wat ik kon zeggen: was ‘wauw!’ Zij lieten mij alles zien. Hoe het ziek kon worden en al die cellen  zag ik  en hoe het water tot zich nam enz. Ik keek mijn ogen uit, zo mooi. Nadat  ik alles gezien had kreeg ik het beetje benauwd en wilde terug. Zij brachten mijn netjes terug en toen ik weer terug was, was ik er helemaal beduusd en onder de indruk ervan. Dat is een hele mooie ervaring in mijn leven geweest.

J de Bruijn

copyright©

 

 

 

 

ASTRALE REIS

Toen ik mezelf aardig begon te ontwikkelen op het spirituele vlak, kwam ik ook mensen tegen die het zelf ook waren. Op een dag ontmoette ik een man. Wij raakten aan de praat en hij wist niets van mij want ik had hem niet verteld wie ik was en wat ik ben.

Totdat ik het vertelde zei hij dat hij dat al wist. Niet van mij, maar van zijn moeder. Zijn moeder is een Indonesische vrouw en geen gewone vrouw maar medium. Zij wist heel veel over mij te vertellen. Wanneer hij bij mij op de koffie kwam dan kwam hij altijd met een boodschap. Dagen en weken gingen voorbij tot op een zekere dag. Hij had een foto meegenomen van zijn zus. Zijn moeder vroeg of ik wilde helpen want zijn zus was er ziek en werd steeds zieker. Ze kon het niet meer alleen aan. Hun moeder was al een oud medium.

 

Ik had beloofd dat ik haar zou helpen. Ik kreeg een opdracht wat ik moest doen en dat deed ik ook. Als het zover was mocht haar dochter mij niet zien. Voordat ze ziek werd was ik al bezig met de voorbereidingen voor die ene dag.

 

De dag was aangebroken. Ik ging op de bank zitten en staarde naar de foto. Het duurde niet lang voordat ik uit mijn lichaam was.  Ik vloog uit mijn lichaam en even later stond ik in Indonesië in het ziekenhuis. Er waren nog meer mensen aanwezig en ik stond achter hun. Zij mocht mij niet zien want dat was de afspraak. Het zou anders niet goed voor haar zijn. Zijn zus had mij al gezien en ik moet je zeggen: ‘ ze was erg ziek.’

Ik kon niet lang blijven omdat mijn lichaam niet lang bewaakt kon blijven en ik moest terug. Dat was ook veel beter voor haar. Ik ging met een sneltreinvaart weer terug naar mijn lichaam. Toen ik weer in mijn lichaam zat voelde ik mij goed en het was ook een hele mooie ervaring die ik op mocht doen. Een week later kreeg ik te horen dat het al heel veel beter ging met haar.

 

Ik kreeg die tijd veel boodschappen door van deze medium wat ik moest doen en wat mij te wachten stond. Ik wist ook dat ik haar taak zou over nemen nadat zij heen zou gaan. Vandaag de dag ben ik nog steeds dankbaar dat ik boodschappen ontvang van haar.  

Maar dat is een ander verhaal.

J de Bruijn

Copyright ©

 

ASTRALE REIZEN 

Soms heb ik van die dagen dat ik op mijn werk zo intens bezig ben dat je het niet in de gaten heb dat ik aan het uitreden ben. Een voorbeeld hiervan. Ik werk als postbode en op een dag was ik de post aan het bezorgen. Terwijl dat ik daar mee bezig was merkte ik dat ik niet meer op de plek stond waar de brief in de bus moest. Ik was in een andere straat, ik besefte dat ik terug moest komen.

Nog een voorbeeld. Ik werkte vroeger in de metaal en ik moest wat schuren. Terwijl ik daar mee bezig was merkte ik dat ik in een trance ging. Tegelijkertijd moest ik aan een persoon denken. Die avond thuis belde die persoon mij op en ze vertelde dat ik bij haar was eerder die dag, want ze had mij gezien.

J de Bruijn

Copyright ©